Musul ve Kerkük’ü geri alabileceğimiz argüman edildi. Neleri aldığımız ortada. Sonra güneyimizde bilhassa Beşşar Esad’dan itibaren düzgün münasebet geliştirdiğimiz Suriye’ye sıra geldi. Bizde Halep nostaljisi pompalandı ve bölgede yükümüzün arttığı söylendi. Suriye’de Baas idaresinin çöküşüyle kuzeyde Kürt devleti oluşumunun güçleneceği, bu çöküşün en çok İsrail’in işine yarayacağı, zati belirliydi. Artık daha da net anlaşıldı.

ABD Başkanı Donald Trump,”İran bu savaşı kazanamıyor, çok geç olmadan masaya oturmalılar” dedi.

çıkça görülüyor ki İsrail, bu görüşmelerin sonuçlanmasını beklemektense bir “sürpriz” yapmayı tercih etti. ABD’liler, çok net bir formda bu akında yer almadıklarını söyledi lakin İran ile müzakerelerin akıbetinin bu atak ile neye evrileceğini iddia edemeyeceklerini sav etmek hayatın olağan akışına muhalif olur.

İran ile İsrail ortasındaki tansiyon sıcak savaşa dönüştü. İran’ın füze ve İHA akınlarıyla karşılık verdiği İsrail, eş vakitli olarak Tahran, Yemen ve Bushehr’deki gayeleri vurdu. Yemenli üst seviye bir Husi önderin öldürüldüğü sav edildi. Tahran’da patlamalar yaşanırken, İran Hayfa’ya füze yağdırdı. Erdoğan ve Putin’den ise tansiyonu düşürme daveti geldi.

İran devlet medyası, iki İsrail F-35 savaş uçağı ile birçok drone imha edildiğini duyurdu. Fakat İsrail yetkilileri, hususa ait rastgele bir açıklama şimdi yapmadı. İngiltere merkezli gazete Financial Times ise tezlerin şimdi kanıtlanmadığını belirtti.

Gazze’ye insani yardım taşırken İsrail tarafından alıkonulan Madleen gemisindeki Brezilyalı aktivist Thiago Avila, gözaltı şartlarını protesto etmek hedefiyle açlık grevine başladı.